İyilik Bulaşıcıdır

“İyiliği yap suya at,halk bilmezse Hâlik bilir ,
sudaki balık bilir” Atasözü
Kıymetli okurlarım bu gün yaşadığım tatlı bir süprizi sizlerle paylaşmak istiyorum.
Sabah kahvaltımı yapmiş balkona çıkmıştım ki telefonum çaldı. Ekrana baktım kayıtlı bir numara değil ama yine de açmaya karar verdim. Telefondaki ses ismimle hitap ederek nezaket gereği kendisini tanıttı.Evet sesin sahibini tanıyordum.Burda iznini almadığım için ismini vermek istemiyorum.Kendisi hâlâ görevde olan bir öğretmen akrabamdı.

Uzun zamandır görüşemediğimiz için bir süre hal hatır sorup ne yapıp ettiğimizi karşılıklı anlattık.Ayni ilçede doksanlı yılların başında ben lisenin kurucu müdürlüğünü yaptığım dönemde kendisi de liseyi bitirip uzak bir şehirde üniversite kazandığını ancak orada kimi kimsesi olmadığından yurt konusunda benden yardım istediğini anlattı.Tabi otuzbeş yılı aşkın bir zaman geçmis olayın üzerinden ve ben çoktan unutmuştum.Devamla o şehirde kendisini yönlendirdigim arkadaşın yurt problemini derhal çözdüğünü ve bunu asla unutmadığını ve özellikle teşekkür etmek istediğini soyledi. Hatırlattığı için bende; Trabzonlu Fen Bilgisi öğretmeni Oktay hocaya selâmımızla bu genç üniversiteliye sahip çıkıp ilgilendiği için gıyabında teşekkür ettim.
Mesleki hatıralarımı kaleme aldığım sirya yayinlari arasında çıkan”Ak Saçli Müdür Baba” isimli kitabımda bile yazmadığım bu anı beni inanılmaz mutlu etti.
Yaşça ve mesleki anlamda da büyüğü olduğum için ağabeyi diye hitap eden meslektaşım bana emeklilikte ne yaptığımı sordu.Bende gazeteye yazı yazdigimi,tasavvuf müziği kursu açtığımı ,yaşlı amcaların tedavilerine yardımcı olduğumu ve bir yandan da yoksul ve başarılı öğrencilere burs t min ettiğimi söyledim.

Bana eğer sakıncası yoksa burs konusunda yardımcı olmak istediğini ifade etti.Ben de elbette dedim. Çünkü benimkisi toplum yararına gönüllü bir faaliyetti.Damlaya damlaya göl olur misali çevremdeki eş dost ve arkadaşların küçük ama benim için çok değerli helâl katkılarıyla üç yıldır öğrencilere ” çam sakızı çoban armağanı” eğitim masraflarına bir destekti.Kimseden en ufak bir karşılık beklemeden ve hiç bir öğrencimizi rencide etmeden yürütülmekteydi. Zira “sağ elin verdiğinden sol tuşuyla kin haberi olmamalıydı”
IBAN yollamami rica etti bende yolladim.İtiraf etmeliyim ki acaba bu tatlı bir şaka mıydı yoksa geçmişte yapılan küçük bir iyiliğin yıllar sonra geri dönüşümüydü? Karmaşık duygular içindeyken mesaj kutusuna gelen mesajla gerçekten şaşırmıştım.On öğrencimin bir yıllık burs tutarı bir defada hesaba geçmişti.

Bu cömert ,vefakâr ve kadirşinas akrabam ve meslektaşıma öğrencilerin adına teşekkür ettim .Allah hayrını kabul etsin ve artırsın diye duâ ettim.
Bana iyilik yapma kabiliyeti ve imkanı verdiği için Allah’a şükrettim. Hikayemiz bundan ibaret.
Allah iyilerle karşılaştırsın diyorum.