Câhâpe

Uzun zamandır gözlemliyorum ana muhalefet partisinin hâli pür melâlini. Kasetle genel başkanı değiştiğinden beri iki yakası bir araya gelmedi. 1977 den beri genel seçim kazandığı olmadı. 28 Şubat’ta askeri vesayetle rahmetli Ecevit dışardan destekle iktidar oldu. O dönemi tüm sıcaklığıyla yaşayan biri olarak her ne kadar adalet mekanizması işliyor bile olsa bürokratik oligarşi nedeniyle inançlı kesim radikalinden mütedeyyinine kadar çok fena örselendi. Bir tek istisna ile fetöcüler hariç. Hâlâ Ecevit’in Fetullah Gülen’e sahip çıkmasını anlayabilmiş değilim.
Kayyumluğu hazırlanan Bay Kemal 13 kere seçim kaybettikten sonra kongreyle genel başkanlığı Özgür Özel’e devretti ama içine sinmeyen birşeyler olduğunu her fırsatta dile getirdi.
Futbolda bir deyim var. “Vurdu ve gol oldu. ”
Son yaşanan belediye operasyonlarından sonra sıra il ve parti genel kongresinin yargıya taşınması sonrası meğerse CHP içinde ne kadar çok hizip ve hazımsız varmış diyorum. Yeni bir olağanüstü kongre ile işi kurtarırlar mı bilemem ama parti bu operasyonlar sonucu bölünmeye bile gidebilir.
Beş yüz polisle istanbul il başkanlığına kayyum oturtma evlere şenlik bir durum. Çaycılıktan genel başkan yardımcılığına kadar yükselen Gürsel Tekin gayet rahat durumdan memnun.
Böyle dostları olan CHP nin düşmana ihtiyacı yok. Daha önce de bir yazımda kısmen değinmiştim ama artık tavsiyeye gerek görmüyorum. Bu şartlar altında CHP asla iktida yüzü göremez.
Kendi tasarrufudur ama Özgür Özel’in C.B adayı olarak İmamoğlu’nu açıklaması erken ve zamansız diye düşünüyorum kişisel görüşüm bu. Terörsüz Türkiye komisyonuna;”içerde ne konuşulduğunu öğrenmek için girdik” dedi ama komisyonun gizlilik kararı oybirliği ile alındı. Madem öyle üyelerini çekseydin ama onu da yapmadı. Komisyona verdiği üyeler genellikle bölge milletvekilleri ve Kürt kökenli. Yani artık çekmek istese bile üyelerin çekileceğini sanmıyorum. Özgür Özel Genel Başkan olmanın keyfini süremeden mahkeme koridorlarında mesai yapacak.
Siyasi partiler eskiden darbe zamanlarında kapatılır genel başkanları hapse atılırdı. Şimdi post modern yöntemlerle dizayn ediliyor. Ülkenin sil baştan siyasi partiler kanununa ihtiyacı var. Yargı operasyonlarıyla partileri hizaya sokmak çok demokratik görünmüyor.
Ülkenin imajı zedeleniyor.
Son söz artık ana muhalefet diye bir şeyden söz etmek için CHP den bahsedemez duruma geleceğiz.
Bindik bir alamete, gideriz kıyamete.