“Gemlikliyiz” demek bir gurur olmalıydı

Ama bazı ağızlarda bu cümle,
başka şehirden geleni öteleyen,
yok sayan bir duvara dönüşüyor.

Bu kente gelen herkes yük değil.
İşçi, esnaf, memur, öğrenci…
Gemliğimizi Gemlik yapanlar.

Asıl acı olan ne, biliyor musunuz?
Bu dışlayıcı dile karşı ses çıkarması gerekenlerin suskunluğu.
Belediye Başkanı başta olmak üzere; Kent Konseyi, siyasiler ve şehri gerekli gereksiz her organizasyonda temsil edenler bu ayrışmayı görmezden geliyor.

Oysa adalet, sadece kürsüde değil;
olmasa da olacak hemşehri festivallerinde hiç değil.
Adalet sokakta, pazarda, komşulukta savunulur.

Gemlik kimsenin tapulu malı değil.
Bu şehir ya hepimizin
ya da kimsenin.

Sessizlik tarafsızlık değildir.
Sessizlik, çoğu zaman haksızlığın ortağıdır.

Bir şehri şehir yapan şey sadece binaları değil, insanların birlikte yaşayabilme becerisidir.
Ama ne zaman “biz buralıyız” cümlesi “sen buraya ait değilsin”e dönüşür…
İşte orada şehirlik biter.

Kimse doğduğu yeri seçmedi.
Kimse “ben buraya geliyorum” diye keyfinden yollara düşmedi.
Kimi iş için, kimi umut için, kimi mecbur kaldığı için geldi.

Unutmayalım:
Bugün dışlanan, yarın bu şehrin hikâyesini yazan olabilir.
Şehirler duvarla değil, vicdanla korunur.

Gemlik Belediye Başkanı’na, Kent Konseyi’ne ve diğer siyasilere;
atadan, dededen bir Gemlikli olarak naçizane bir tavsiye:

Bu şehirde büyüyen ayrışmayı artık görmezden gelmeyin.
“Yerli–sonradan gelen” dili sıradanlaştıkça Gemlik kaybediyor.

Göreviniz sadece yol yapmak, afiş asmak, törenlere katılmak değil.
Göreviniz adaletsizliğe karşı ses olmak.

Ayrımcı dile açıkça karşı durun.

“Gemlik hepimizin” demekle yetinmeyin; bunu davranışla gösterin.

Kent Konseyi’ni vitrin değil, gerçek bir toplumsal vicdan hâline getirin.

Sessiz kalan STK’ları, parti temsilcilerini sorumluluğa çağırın.

Bu şehirde yaşayan herkesi kapsayan açık ve net bir duruş sergileyin.

Unutmayın:
Sessizlik denge değildir.
Sessizlik taraf olmaktır.

Bugün ayrımcılığa ses çıkarmayanlar,
yarın bu bölünmenin hesabını veremezler.

Gemlik, koltuklarla değil, cesaretle yönetilir.
Cesaretin yoksa, makamının da benim için bir saygınlığı yok.